ARENAMEGA GAME ONLINE — 2007

Brief bij jaarverslag 2007

AUKE IDZENGA BEZOEKT DERDE WERELDGROEP IN SOEST

Gepubliceerd: 12 december 2007

RAM-waterpompen helpen nu ook in Afghanistan

Vorige week bezocht Auke Idzenga tijdens een kort verlof in Nederland ook de Derde Wereldgroep Soest. Zijn bekroonde RAM-waterpompen worden behalve in de Filippijnen nu ook in Afghanistan gebouwd.

Auke Idzenga (derde van links) brengt verslag uit aan bestuursleden Leo Weusten, voorzitter Ans Mann, José Weusten, Jan Bik en Jaap den Oude (v.l.n.r.) van de Derde Wereldgroep. Op de schermen zijn hij en de Britse kroonprins Charles zichtbaar.

Auke Idzenga, getrouwd met een Filippijnse en vader van vier kinderen, is al sinds begin jaren negentig werkzaam op het eiland Negros in de Filippijnen. Als technisch ingenieur was hij uitgezonden om de lokale vakbond voor suikerrietarbeiders bij te staan en de kleine boeren te helpen met de gevolgen van een landhervormingsprogramma. Ecologische landbouwmethoden stonden van meet af aan centraal en ook schoon water en sanitatie  – heel belangrijke thema’s in de wereldwijde discussie over waterbeheer – vormen al meer dan een decennium een speerpunt voor Idzenga en zijn AID Foundation, die uit de vakbond voortkwam.

Bekroond

Idzenga heeft zich toegelegd op de technische ontwikkeling van de zogenoemde RAM-pomp, die puur op de kracht van stromend water, dit water via een pijpleiding tot wel 200 meter omhoog kan pompen. Er wordt daarbij dus geen fossiele brandstof gebruikt en ook de uitstoot van CO₂ is nihil. De boeren in de bergen krijgen daarmee schoon was- en drinkwater en kunnen ook in de droge periode hun gewassen bevloeien. Inmiddels zijn er al meer dan 100 pompsystemen aangelegd. In juni van dit jaar ontving Auke  Idzenga in Londen uit handen van Al Gore de prestigieuze Ashden Award voor de ontwikkeling en promotie van dit duurzame pompsysteem. Hij werd ook door de Britse kroonprins Charles ten paleize in Londen ontvangen en kon vertellen over zijn RAM-waterpomp. 

RAM-pompinstallatie op Negros, eiland van de Filippijnen.

Voor een beschrijving van de werking van een RAMpomp klik HIER.

Op bezoek in Soest vertelde Auke Idzenga over zijn jongste ervaring: de aanleg van een RAM-pompsysteem in het noorden van Afghanistan. Te midden van de dreiging van agressieve krijgsheren, waardoor alleen onder bewaking kon worden gewerkt, legde hij met zijn medewerkers in vier weken een pompsysteem aan. Afghanistan is zeer dramatisch ontbost, er is nog maar 2% bos over. Met geld van de Europese Unie wil men de berghellingen langs de rivieren weer productief maken, maar nu met fruit- en notenbomen. De RAM-pomp is ideaal om het water de steile hellingen op te krijgen. De mensen ter plaatse kunnen het systeem met eenvoudige middelen zelf onderhouden.

Duurzaam

Intussen gaat ook het werk op Negros door: de aanleg van een Techno-demonstratiepark, waar allerlei methoden van duurzame energie-opwekking worden getoond, is bijna klaar. Samen met de lokale organisatie Yamog werkt de AID Foundation aan hydro-elektrische centrales. Met de opgewekte stroom worden zware accu’s gevuld, die de boeren in de bergen kunnen gebruiken voor verlichting en het gebruik van elektrische apparaten.

Ook worden in de bergen vijvers aangelegd om het regenwater vast te houden voor de droge periode. Het kweken van Tilapia-vis in deze vijvers levert weer extra inkomsten op. Biogas wordt opgewekt uit varkensmest en de restanten worden weer gebruikt als compost. Men probeert zoveel mogelijk biologisch gesloten kringlopen te vormen. Vrijwel alle apparaten en pijpleidingen worden door de technische medewerkers van AID zelf gemaakt met in het land verkrijgbare materialen.

Helpen

De Derde Wereldgroep Soest heeft de AID Foundation al sinds 1997 geholpen met de aanschaf van een terrein, met de bouw en latere uitbreiding van de werkplaats, met de financiering van een onderzoeks- en ontwikkelingprogramma, met voorlichting aan de boeren en meest recent met de aanleg van het Technopark.

Het project van de AID Foundation is een van de projecten van de Derde Wereldgroep Soest. In 2007 zal de Derde Wereldgriep in totaal 20 verschillende projecten steunen. Meer informatie kunt u vinden op: http://www.derdewereldgroepsoest.eu/. Telefonische informatie via de secretaris: (035) 60.14.605 of dwgsoest@hotmail.com. Bijdragen aan het werk van de Derde Wereldgroep Soest kunnen overgemaakt worden op Postbank 56.34.327 of Rabobank 37.99.29.813 t.n.v. de Stichting Derde Wereldgroep Soest.

Ons project in Mali

Gepubliceerd 18 november 2007

Feiten en cijfers

Oppervlakte: 1,24 miljoen km 2 (30 x Nederland)

Aantal inwoners: ruim 11 miljoen

Bestuurlijke indeling: volgens de grondwet van 1974 die in 1979 in werking trad, was Mali een éénpartijstaat. Die grondwet werd na de val van het Traoré-regime in maart 1991 opgeschort. Hiermee kwam een einde aan het éénpartijsysteem, waarin de president zowel staatshoofd als regeringsleider was.

De derde republiek begon in 1992 met een nieuwe grondwet en de eerste democratische verkiezingen. Bestuurlijk is het land ingedeeld in acht regio’s en één hoofdstedelijk district.

Hoofdstad: Bamako met ruim 1 miljoen inwoners.

Samenstelling van de bewoners: Van de vroeger voornamelijk uit nomaden bestaande bevolking in het noorden (Toeareg, Berbers en Fulani) heeft ca. 80% zich permanent gevestigd als gevolg van de grote droogteperioden in de jaren tachtig. De verder naar het zuiden, in het Nigerdal wonende volkeren (o.a. Songhai en Mandingo of Malinke) zijn sedentaire boeren en kooplieden. De zuidwestelijke en centrale gebieden worden bewoond door agrarische Soedannegers (Bambara, Dongon e.a.) De gemiddelde jaarlijkse bevolkingsaanwas bedraagt ca. 2,8%. De gemiddelde leeftijd is laag (meer dan 50% van de bevolking is jonger dan 20 jaar). De gemiddelde levensverwachting is 47 jaar.

Het geboortecijfer bedroeg in 1995 49‰, het sterftecijfer 18‰. Bijna 30% van de bevolking woont in het vochtige, vruchtbare zuiden (stroomgebied van de Niger). Ca. 27% woont in de steden. Dit percentage stijgt door de trek van het platteland naar de stad, een trek die voornamelijk veroorzaakt wordt door de aanhoudende droogte, waaronder het land in de jaren tachtig veel te lijden heeft gehad.

De grote steden zijn Bamako, de hoofdstad, Mopti, Ségou, Sikasso en Kayes. Mali heeft een hoog emigratiepercentage; uit economische overwegingen werken veel Malinezen in Ivoorkust, Senegal, Frankrijk en de aardolie producerende Arabische landen.

Godsdiensten: Naar schatting bestaat 80% van de bevolking uit islamieten. De negervolken in het zuiden zijn merendeels animisten (ca. 18% van de bevolking). De christenen (rooms-katholiek en protestant) vormen een kleine minderheid (1,2%). Sinds 1961 bestaat in Mali godsdienstvrijheid.

Taal: De officiële taal is het Frans, dat slechts door zo’n 10% gesproken wordt. Arabisch is de spreektaal in het noorden, terwijl 40% van de bevolking Bambara (een Mande-taal) spreekt, een taal die als nationale taal door de regering wordt gepropageerd.

Het project in Mali

Het project in Mali werd onder de aandacht van de Derde Wereldgroep Soest gebracht door Dr. Jan Jansen, docent culturele antropologie aan de universiteit Leiden. Jan Jansen komt voor zijn werk al sinds 1988 in Mali. In 1999 bracht hij vijf maanden door in het dorpje Farabako, dat 100 km ten zuidwesten van Bamako, in de Sobara regio van het Mandé gebergte ligt. Elk jaar komt hij terug in dit gebied om zijn studenten bij hun veldwerk te begeleiden.Tambalé-FarabakoTambalé en Farabako zijn twee, dicht bij elkaar gelegen, dorpjes met samen ongeveer 1000 inwoners. In de jaren zestig heeft de bevolking zich hier permanent gevestigd. De regio ligt erg afgelegen. Er zijn geen wegen of bruggen, maar alleen “tracks” door de wildernis. De verharde weg houdt 20 km voor de twee dorpen op. Zelfs voor Malinese begrippen is deze streek economisch onderontwikkeld. Omdat er weinig scholen zijn worden er geen mensen opgeleid die de bevolking kunnen vertegenwoordigen bij de overheid en ontwikkelingsorganisaties. Veel werk op het land gebeurt nog met eenvoudige handwerktuigen en van een geldeconomie is nauwelijks sprake.De school in TambaléSinds een paar jaar staat er een school in Tambalé, die door de bevolking zelf is gebouwd van leem en golfplaten. De leraren worden in hoofdzaak door de ouders in natura betaald. De Malinese overheid laat de uitvoering van het onderwijs helemaal over aan de lokale gemeenschap. Geld voor boeken of zelfs maar voor pennen en schriften is er haast niet. Omdat de leraar eerst alles op het bord moet schrijven gaat het lesgeven erg langzaam. Door een tekort aan ruimte en leraren krijgen de 200 leerlingen maar een dagdeel les.

De directeur van de school, Namori Keita, richtte een verzoek tot Jan Jansen, in het Malinees Sidiki Kanté genoemd, om financiële steun voor de aankoop van schoolboeken en leermiddelen. Voor de hele school zou dat neerkomen op 4500 Euro.

Actie van het Griftland College

De vraag van Jan Jansen aan de DWG Soest om het project in Tambalé-Farabako te steunen werd direct positief ontvangen. De aanvraag kwam rechtstreeks van de bevolking van de twee dorpen en de hulp is een investering in de toekomst van de kinderen. Besloten werd dit project aan het Griftland College voor voortgezet onderwijs in Soest, aan te bieden voor hun jaarlijkse fondswervingsactie door de tweedeklassers. Dus gingen op de laatste vrijdag voor de herfstvakantie van 2004 alle leerlingen uit de tweede klas op pad om geld te verdienen voor de kinderen van Tambalé-Farabako. Het resultaat was overweldigend: er werd met allerlei activiteiten in totaal 5000 Euro bij elkaar gesprokkeld.

Jan Jansen reist naar Mali

Op de jaarlijkse voorlichtingsavond van de DWG Soest, op 29 oktober 2004, vertelde Jan Jansen boeiend over zijn vele ervaringen in Mali en speciaal ook over de twee dorpen en de school. Aan het eind van de avond kreeg hij, in de vorm van travellercheques, de ingezamelde 5000 Euro mee, omdat hij drie dagen later naar Mali zou vertrekken.

Uit zijn verslag bij terugkeer bleek, dat van het geld de hele school van alle benodigde boeken en lesmaterialen kon worden voorzien en er ook een start kon worden gemaakt met het volwassenenonderwijs. De bevolking van Tambalé-Farabako en in het bijzonder de schoolmeesters, de leraren voor het volwassenenonderwijs en de voorzitter van de dorpsraad spreken hun grote dank uit voor de inspanningen van de Griftland leerlingen. De kinderen in de twee dorpen zullen, zoals zij zelf zeggen, door de acties in Soest uit de schemer (kunfinya) komen.

Nog een reis naar Mali.

Hiermee is het project nog niet afgerond. De medefinancieringsorganisatie ICCO te Utrecht, die al een aantal keren projecten van de DWG “verdubbeld” heeft, stelde een bedrag beschikbaar voor de communicatie tussen de bevolking van Soest en mensen uit ontwikkelingslanden. Praktisch gezien betekent dit het laten overkomen van een projectpartner uit het buitenland of een bezoek vanuit Soest aan een project. Na uitgebreid overleg met het Griftland College werd besloten een mentor van de tweede klas uit te zenden naar het project in Mali. Omdat Jan Jansen in dit land zoveel contacten heeft kon de reis op verantwoorde wijze georganiseerd worden. Omdat de school het beter vond dat er twee leraren samen zouden reizen werd, na enige aanvullende fondswerving, besloten twee mentoren uit te zenden.

Door het lot werden Saskia Vogelaar en Wilco Veenendaal uitgekozen om op pad te gaan. Op 12 januari vertrekken zij naar Bamako.

Bij terugkeer hebben zij natuurlijk een schat aan ervaring opgedaan, die ze zullen delen met hun tweedeklassers, de overige leerlingen, de docenten en via de schoolbrief met de ouders. Ook in de pers en op deze website zullen hun verhalen verschijnen.

Weer terug in Soest

Inmiddels zijn Saskia Vogelaar en Wilco Veenendaal weer in Soest terug gekeerd na een reis van veertien dagen in Mali. Zij hebben natuurlijk heel veel meegemaakt en het is ondoenlijk om al deze belevenissen op onze website te vermelden. Hier onder volgt dan ook maar een klein gedeelte.

Emotioneel

Het emotioneelste stuk van de reis van Vogelaar en Veenendaal was het welkom in Tambalé. Hun aankomst op de fiets, na zo’n 70 kilometer over niet geasfalteerde wegen, hellingen op en af, bovendien Wilco op een fiets zonder remmen, werd begeleid door in een rij opgestelde klappende kinderen.

En als dan de djembé-muziek gaat klinken, dan begint iedereen, ook de allerkleinsten, automatisch te bewegen en weet men niet van ophouden en de baby’s schudden mee op de ruggen van de moeders en krijgen het ritme met de paplepel mee.

Saskia en Wilco kunnen er uren over praten. Geestdriftig als ze zijn, steken ze ook hun toehoorders aan.

De Derde Wereldgroep Soest, ICCO en andere sponsors kunnen tevreden zijn.

Er zijn nieuwe ambassadeurs voor ontwikkelingswerk geboren!.

Derde Wereldgroep Soest financiert aids-voorlichtingsfilm in India

Gepubliceerd: 18 november 2007

Aids vormt ook in India een groeiend probleem. Alle zeilen moeten worden bijgezet om uitbreiding van de besmetting met het hiv-virus te voorkomen en al besmette mensen op te sporen en te behandelen. In het Villupuram-district van de zuidelijke deelstaat Tamil Nadu richt de organisatie AERP zich al jaren op de voorlichting van de plattelandsbevolking over deze seksueel overdraagbare ziekte. AERP is de afkorting in het Engels die staat voor bewustwording en economische ontwikkeling van de arme plattelandsbevolking

Met steun van de Derde Wereldgroep Soest (DWG) heeft AERP al diverse acties ondernomen. Daaronder uitdelen van folders in stads- en streekbussen, houden van optochten en seksuele voorlichting en hiv-preventielessen aan 20.000 scholieren in het voortgezet onderwijs. Recent werden vrachtwagenchauffeurs, die op de doorgaande routes rijden en dagen van huis zijn, bij de campagne betrokken. Via contacten met seks-werkers uit de dorpen langs deze hoofdwegen wordt het virus verder verspreid. De chauffeurs en de vrouwen hebben in een training van enkele dagen hun kennis op dit terrein kunnen bijspijkeren. Er blijkt toch nog veel onwetendheid en ook schaamte te bestaan over aids.

Uniek project

In 2006 klopte AERP opnieuw bij de DWG aan met een ambitieus plan: het maken van een voorlichtingsfilm over aids en de preventie daarvan, om te vertonen in alle 300 dorpen van het Villupuram-district. De mensen in India zijn dol op film en de boodschap wilde men volgens de beste Indiase filmtradities verpakken in een liefdesverhaal met zang en dans, om zo de interesse van de mensen te kunnen wekken.

Dit voor Zuid-India unieke project heeft de DWG gefinancierd, met hulp van Impulsis, het gezamenlijke programma van ICCO, Edukans en Kerkinactie. De DVD-film die DWG onlangs ontving, ziet er prachtig uit. De film zal de kijkers zeker boeien en aan het denken zetten. Voorafgaand aan de vertoning van de film wordt het thema door het culturele team van AERP ingeleid met zang, dans en sketches.

Naast de nadruk op preventie geeft de film ook duidelijk aan dat aids geen dodelijke ziekte meer hoeft te zijn en dat de mensen hun schaamte moeten overwinnen om medische hulp te zoeken.

Al Gore reikt prijs uit aan Auke Idzenga, projectpartner Derde Wereldgroep

Gepubliceerd: 18 november 2007

Vorige week donderdag 21 juni vond in Londen de uitreiking plaats van de Ashden Awards voor de beste wereldwijde ideeën op het gebied van duurzame energie. Auke Idzenga, leider van de Alternative Indigenous Development Foundation op de Filippijnen, was genomineerd voor de verdere ontwikkeling en in gebruik stelling van de zogenaamde Ram-pomp.

Op het Filippijnse eiland Negros zet de uit Nederland afkomstige Auke Idzenga zich al jaren in voor de arme boerenbevolking. Als technicus in hart en nieren beet hij zich vast in de verbetering van de Ram-pomp, een pomp waarmee, op de kracht van stromend water, het water wel tot 200 meter omhoog kan worden gebracht. De boerinnen, die met hun gezin hoger in de heuvels wonen, moeten dagelijks meermalen langs de glibberige hellingen naar beneden om emmers water voor het gezin te halen. Water voor persoonlijke hygiëne, toiletbezoek, laat staan voor irrigatie van de gewassen, is op die manier nauwelijks voorhanden. De AID Foundation heeft zich vanaf het begin van de jaren negentig ingezet om de Rampomp zodanig te ontwikkelen, dat deze met goedkope, lokale materialen kan worden geproduceerd en onderhouden.

Schoon water

De Derde Wereldgroep Soest steunt dit project al sinds 1997 en heeft onder meer bijgedragen aan de bouw van de werkplaats, waar de pompen en transportbuizen gemaakt worden. Inmiddels zijn er 98 van deze pompsystemen geïnstalleerd, die 15.000 mensen van schoon water voorzien. Ook in het droge seizoen kunnen daar nu gewassen geteeld worden, er worden varkens en kippen gehouden en er zijn zelfs vijvers die eiwitrijke vissen leveren. Daarnaast heeft de AID Foundation ook andere soorten pompen, wateropvangsystemen en biogasinstallaties ontwikkeld, die allemaal op een duurzame manier werken, zonder gebruik van brandstof en dus zonder CO2 uitstoot. De boeren worden ook voorgelicht over het toepassen van organische landbouw, zonder kunstmest en chemische bestrijdingsmiddelen.

Internationale erkenning

Het werk van de AID Foundation heeft inmiddels in de hele Filippijnen en ook internationaal bekendheid en erkenning gekregen. De nominatie voor de Ashden Awards is daarvan een vreugdevol teken. En dan nu de uitslag van deze wedstrijd: Auke Idzenga ontving uit handen van Al Gore – vroegere vice-president van de Verenigde Staten en samensteller van de film ‘An inconvenient truth’ over de waarschijnlijke gevolgen van de opwarming van de aarde – de tweede prijs in de categorie ‘Education and Welfare’, met daaraan een bedrag verbonden van 10.000 Britse ponden, ongeveer € 15.000. De Derde Wereldgroep Soest feliciteert de AID Foundation en Auke Idzenga van harte met deze internationale erkenning. Prins Charles, beschermheer van de Ashden Awards, ontving alle prijswinnaars persoonlijk.

Auke Idzenga wil het geld besteden aan een microkrediet-systeem voor boeren die een installatie willen laten aanleggen, aan het uitbreiden van het aantal installatieteams en aan de promotie van deze duurzame technologie, waarmee ook anderen de Ram-pomp kunnen gaan bouwen.

Brief bij Jaarverslag 2006

Gepubliceerd: april 2007